Palamut Ağacı
Sana baktıkça! Azmi, tahammülü, Öz güveni öğreniyorum. Çünkü sen isyan etmiyorsun.
Yaşamak için lüks istemiyorsun. Belki bir dağ yamacında, Belki de bir kayanın üzerinde, Bir avuç toprak bulduğunda, Hemen hayata tutunuyorsun! Orada yaşama başladığında, Hiç emek istemiyorsun! Kimseden hizmet beklemiyorsun! Sendeki bu özellik…! Şüphesiz Rabbimin lütfüdür! Tutunduğun toprağı sele, yele vermiyorsun. Kök salıyorsun! Hiç rağbet görmesen de… İnsanlara meyve veriyorsun! Bu o kadar yücelik ki; anlatamam…
İşte ben de senin gibi olmaya çalışıyorum. Emeklerim değer görmese de…! Vatanıma hizmet etmeye çalışıyorum. Kimseden teşekkür beklemiyorum. Tutunduğum kadar…! Kültürümü Erezyon’a vermiyorum. Bildiklerimi; milletime öğretmeye çalışıyorum! Kimseden taltif beklemiyorum. Teşekkür istemiyorum. Artık sen de beni anla. Palamut ağacı...
Selami Arı
|
|
|
|
Bu şiir 2247 kişi tarafından okundu. |