17.01.2009/İSTANBUL  
              

“GİDİYOR”

“Ölsem bile senden ayrılmam” derdi

Sözünü unuttu çekti gidiyor

Ayrılık zehrini elime verdi

Ömrüme dikenler ekti gidiyor

***

Bütün hayatımı attı ateşe

Yüzlerce dert koydu ufacık döşe

Ne huzur bıraktı nede bir neşe

Dünyayı başıma yıktı gidiyor

Gerçeğe dönmüyor hayaldir cismim

Sanki düşmanımdı sanki bir hasmım

Hançeri bağrıma soktu gidiyor 

 ***

Gözünde feleğe yaranma şevki

Yüzünden okudum aldığı zevki

Istıraptır dedi sevdanın tevki

Gözümden yaşları döktü gidiyor

***

Yıllarca oyunlar oynadı bana

Boynumu vurup ta düşürdü yana

Bütün vücudumu boyadı kana

Kalbimi yerinden söktü gidiyor

***

Daha düşmemişti sabrımın gardı

Adeta ruhunda cellâtlık vardı

Yağladı ilmiği boynuma sardı

Sandalyeye şutu çaktı gidiyor

***

Acımadı bana ömrümü astı

Sonrada leşimin üstüne bastı

Beni öldürmekmiş demek ki kastı

Eceli kapıma dikti gidiyor

***

Kurbanlık koyunmuş meğerse canım

Çarmıha gerildi sevdalı yanım

Aydurmuş’um derdim istemez tanım

Ruhum bedenimden çıktı gidiyor

Mutlu Aydurmuş