ÜZÜLME DERSİN AMA


Bana canımsın deyip, gönlümü çalan aşık
Bilmez misin geceler, kabus olup sarılır
Hani yoksun nerdesin, sözleri yalan aşık
Üzülme dersin ama, bak yüreğim yarılır.

Uykular diken olur, gözlerimden kan gelir
Özlemlerim haykırır dayanılmaz an gelir
Dört duvar zindan bana çektiğim hicran gelir
Üzülme dersin ama sabaha zor varılır.

Nefes kadar yakınken, tutulmazsa ellerin
Gözü yaşlı beklerken, yanındaysan ellerin
Yüzümde açacakken kuruyorsa güllerin
Üzülme dersin ama söyle nasıl durulur.

Aşk var evet özünde, çözemedim ne çare
Acıtıyor canımı, söküyor pare pare
Adın zikre dönüştü, dil susmuyor biçare
Üzülme dersin ama sırça kalbim kırılır.

Döktüğün gün içini, bu yük kalktı omzundan
Düşünme hiç yarını, gram çalmam tuzundan
Başım döndü bir anda bu sevdanın hızından
Üzülme dersin ama, aşka koşan yorulur.
Üzülmekle kalmayıp, benim gibi vurulur.

Şerife Çınar
3.8.2008 saat 04.00
Karşıyaka/İzmir