Korkunç mu korkunç, korkunç geceydi,
Depremdi, adı iki heceydi…
Sarsıldık, üçü iki geçeydi,
Dünya ve ahiret içiçeydi…

Neydi Allah’ım, bu deprem neydi,
Minareler de boynunu eğdi…
İnanmazdı kimse, görmeseydi,
Sallandı yer ve gök, zelzeleydi…

Bindokuzyüz doksan dokuzdaydı,
Ağustos, Salı, onyedideydi…
İstanbul, Sakarya, Yalova’daydı,
İzmit’te, Gölcük’te, Düzce’deydi…

Fay da kırılsa, kırılan neydi,
Güneş neydi, ay neydi, fay neydi…
Ne olurdu önce bilineydi,
Depremdeki fayda, zarar neydi…

Her şey sanki yerli yerindeydi,
Yer yerinden oynadı yerindeydi
Her ne ise sebep derindeydi,
Durdurmak mı, kimin elindeydi…

Olacak oldu, olanlar neydi,
Yaralılar ve ölenler neydi…
Görmeyenler kör, görenler neydi,
Zelzeleydi deprem, zelzeleydi….

BOZÜYÜK,
17 AĞUSTOS 2005

ŞAİRcik